عزاداری ماه محرم در روستای شام اسبی

 در دهه اول ماه محرم به احترام ائمه اطهار لباس سياه مي پوشند و هر شب در مسجد دهكده گرد هم مي آيند و از مصايبي كه بر خاندان نبوت و طهارت رفته ، سخن مي گويند.

از رسمهاي ديني  مردم شام اسبي كه كما بيش در اغلب دهكده هاي اطراف شهر اردبيل نيز صورت مي گيرد.

مراسم «طشت گذاري» است.

در باره فلسفه مراسم طشت‌گذاری چنین می‌گویندکه :

روزی که حر با دو هزار نفر از سپاهیان خویش راه را بر امام حسین بست و به امام گفت که باید با یزید بیعت کند و امام امتناع کرد و هدف از قیامش را اصلاح امت جدش خواند، اباعبدالله ‌الحسین علیه‌السلام وقتی خستگی و تشنگی را در چهره سپاهیان حر مشاهده کرد، دستور دادند که آنها را سیراب کنند و حتی به چهارپایان نیز آب دهند، چون این اتفاق در 27 ذی‌الحجه اتفاق افتاده است، لذا مردم اردبیل در این روز مراسم طشت گذاری را انجام می‌دهند.

 

 مراسم طشت گذاری به این صورت است که يكي دو نفر از عزاداران حسيني كوزه اي بر دوش مي‌گيرند و دور مسجد را مي‌گردند و بقيه نيز از پشت سر آنان حركت مي كنند و مرتب نوحه و رجز مي خوانند.

 اين رجزها بيشتر در بيان بزرگواري‌هاي سقاي بزرگ كربلا و سپهسالار راه حق حضرت عباس است.

اصولاً اين رسم بر اين است كه جوانمردي‌ها و فداكاري‌هاي حضرت ابوالفضل (ع) را نشان دهند كه همواره خود را به آب و آتش مي زد تا با جرعه اي آب گلوي خشكيده كودكان خيمه هاي امام حسين (ع) را تركند.

اهالی شام اسبي بعد از اينكه مدتي به گرد مسجد مي‌گردند آب كوزه‌ها را در طشت‌هاي بزرگي مي ريزند و لحظه اي در برابر اين طشت‌ها كه تمثال‌هايي از چهارده معصوم بر بالاي آن‌ها نصب شده ، جمع مي شوند و به گريه و زاري مي پردازند از اين روز به بعد هر كس به قدر توانايي خود مقداري پول خرد در اين طشت‌ها مي ريزند تا بعداً به مصرف آباداني مسجد برسانند.

طشت گذاری

 

 

 

عزاداران علاوه بر آنکه برای رفع تشنگی در طول 10 روز عزاداری از آب طشت‌ها می‌نوشند، به شفا بخش بودن این آب نیز عقیده دارند و آن را به عنوان تبرک به خانه‌ها می‌برند

تا بیماران‌شان هم از این آب بنوشند، البته با کم شدن آب باز هم آب تازه در طشت‌ها ریخته می‌شود که دیگر برای ریختن آب تازه شرایط خاصی وجودندارد.

غالباً در ماه محرم اهالي اين روستا مرثيه‌گويي نيز از شهر مي‌آورند و مبلغي به اين شخص مي پردازند .

آنان براي بهبود زندگي خود نذر مي كنند و به علم‌هاي سياه دخيل مي‌بندند عصر  روز تاسوعا دسته جمعي به شهر اردبيل مي‌روند در 41مسجد به یاد 41 منزل که کاروان امام حسین (ع)  در انجا توقف کرده بود شمع روشن مي‌كنند.

شبيه‌خواني نيز از آداب و رسوم ديني آنان به شمار مي رود.  و بعد از ظهر آن روز به استماع حرفهاي روضه خوان و آخوندي كه از شهر دعوت مي كنند گوش مي دهند.

 فردای روز عاشورا مراسم{ سحر مزاری } صرف صبحانه و خواندن زیارت عاشورا برگذار می کردند و حلوا و نان محلی (فتیر) تهیه می کردند

روز سوم امام حسین (ع) نذریها و قربانی ها که در ایام محرم وروز تاسوعا  جمع آوری شده  را  بصورت آب گوشت  به همه مردم  روستا ومهمانانی که از روستاها و شهر ادربیل آمده اند توزیع می شود

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910830000786

پیرغلام ابا عبد الله الحسین (ع) حاج غلام حسین مجیدی شام اسبی

نوای دلنشین حسینیم وای حسینیم وای (وای حسینم)

پیرغلام ابا عبد الله الحسین (ع) حاج غلام حسین مجیدی شام اسبی

در هیئت متوسلین به شهدای کربلا

معروفترین نوحه ترک زبانان در مصیبت امام حسین علیه‌السلام نوحه «حسینم وای حسینم وای» است که نسل به نسل این نوحه بر زبان عاشقان آذری زبان جاری بوده است 

این نوحه برخاسته از لحظاتی است که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بر بالین امام حسین علیه‌السلام حاضر شدند و فریاد حسینم وای سر دادند.