روستای شام اسبی

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان بهشهر، 20 دی ماه، حوالی ساعت 21:30 بود که یوهونگ یانگ سفیر جمهوری خلق چین به منزل مسعود جعفری یکی از اساتید بزرگ اما جوان ووشو ایران آمد.

خیلی‌ها از ورود ایشان به منزل استاد جعفری، سوال‌ها پرسیدند. واقعیت این است؛ به همان مقدار که استاد جعفری را در داخل کشور نمی‌شناسند و یا می‌شناسند و حمایت نمی‌کنند، به همان مقدار و حتی بیشتر در خارج از مرزهای ایران بویژه چین که مهد هنرهای رزمی از جمله ووشو است، می‌شناسند و حمایت می‌کنند و سفیر چین یکی از آنها است.

زمانی که سفیر چین و هیئت همراه ایشان به منزل پدری استاد جعفری در بهشهر آمدند، استاد در راه بازگشت از گرجستان بود، سفیر چین این موضوع را می‌دانست اما برای عرض ارادت، به دیدار خانواده مسعود جعفری رفت.

جعفری، سال 1355در روستای شام اسبی اردبیل متولد شد. در شهرستان بهشهر پرورش یافت. ورزش را از سال 64 با ژیمناستیک آغاز کرد و از سال 68 به ووشو روی آورد و خیلی زود پیشرفت کرد.

به همین منظور به سراغ ایشان رفتیم. آنچه را که در ادامه می خوانید گفتگوی تفصیلی فارس است با استاد مسعود جعفری.

فارس: با نگاهی به سوابق ورزشی شما می‌توانیم بفهمیم که اوج تغییر و تحولات در فعالیت‌های شما بعد از رفتن به چین و بازگشت به ایران اتفاق افتاده است، آیا همینطور است.

جعفری: بله تا حدود زیادی، سال 85 بود که برای گذراندن یک دوره آموزشی یک ماهه به شائولین چین رفتم و البته چند دوره دیگر آموزشی را هم در این معبد گذراندم.

وقتی از آنجا برگشتم سبک جدیدی از ووشو را به ایران آوردم و گسترش دادم که علاقه زیادی هم به آن دارم.

فارس: و آن سبک جدید چه بود؟

جعفری: نام این سبک" شی یانگ شینگ چو آن" است. این سبک یکی از شاخه‌های اصلی شائولین ووشو و بر مبنای تقلید از حیوانات است.

بنیانگذار آن پزشکی به نام یوفی است که ایشان بر مبنای تکنیک‌های حیوانات یا سیستم مبارزه و دفاع حیوانات، در درمان‌هایش استفاده می‌کرد.

فارس: استارت رقص شیر از چه سالی در ایران زده شد. از اوایل اجرای این برنامه در ایران بگویید.

جعفری: هنر رقص شیر و اژدها را برای اولین بار در سال 88 به ایران آوردم. شیر و اژدها نمادهای قدرت هستند. در چین و آسیای شرقی مطرح است.

در بیشتر جشن‌ها و مراسم‌ها شاد حتی افتتاحیه یک فروشگاه، رقص شیر و اژدها اجرا می‌شود. از افراد متخصص و دوره‌دیده به صورت دو نفره در رقص شیر و به صورت 10 و 11 نفره در رقص اژدها استفاده می‌شود.

سال 88 در دانشگاه تهران در بخش کلاس‌های زبان چینی فعالیت داشتم و به‌عنوان مسئول ووشو دانشگاه بودم. در همان سال در یکی از نمایشگاه‌ها، رقص شیر را اجرا و آموزش دادیم.

در همان سال که رهبر سیاسی چین به ایران آمده بود رقص شیر را اجرا کردیم. برای رئیس جمهور ایران هم اجرا کردیم. در دو دوره فستیوال جهانی ایران در کیش هم به صورت زنده بازی کردیم.

در فیلم" اژدهای سرخ" هم اجرا داشتیم. سال قبل هم در کاخ نیاوران که چهلمین سالگرد دوستی روابط ایران و چین برگزار شد، رقص شیر و اژدها را انجام دادیم.

فارس: ظاهراً در ایران استقبال خوبی هم از رقص شیر شده است.

جعفری: بله همینطور است. شدیداً مورد استقبال قرار گرفت. بچه‌های ایرانی توانستند این کار را به خوبی انجام دهند. برای اولین بار لوازم آن را به بهشهر آوردیم ولی برای تمرین احتیاج به فضا و امکانات داریم.

در حال حاضر سالنی برای تمرین نداریم. بچه‌های علاقمند، رقص شیر و اژدها را در پارک تمرین می‌کنند و به‌دلیل نشاطی که حاصل از این حرکات ورزشی ایجاد می‌شود، در بین جوانان و نوجوانان طرفداران بسیار زیادی دارد.

فارس: سفیر چین وقتی که به منزل پدری شما آمدند، از هنر شما گفتند و اینکه برای جشن سال نو چینی‌ها، به سفارت آنها در ایران دعوت شدید، در این باره بگویید.

جعفری: البته چندین دوره برای سفارت چین، رقص شیر را اجرا کردیم و امسال هم در 17 ژانویه برابر با 28 دی برای جشن آغاز سال نو چینی‌ها در سفارت چین در تهران برنامه داریم.

از من برای اجرای نمایش‌های رزمی دعوت شده است. بنابراین با یک گروه حدود 20 نفره برای نمایش هنرهای رزمی و رقص شیر به تهران می‌رویم.

فارس: از رقص شیر که بگذریم به تله فیلم اژدهای سرخ و تهیه‌کنندگی شما می‌رسیم. درباره این فیلم و اهدافش بگویید.

جعفری: قبل از آن باید بگویم که سازمانی به نام" اژدهای سرخ"، یک سازمان جهانی و حاوی پیام‌های اخلاقی و به دور از خشونت است که بیش از 12 کشور از جمله ایران، روسیه، چین، پاکستان، عراق، ارمنستان و گرجستان عضو آن هستند. عمده فعالیت‌های آن در برگزاری مسابقات ووشو است و تلاش داریم تا نام این سازمان را تبدیل به "اژدهای صلح" بکنیم.

فیلم اژدهای سرخ به نوعی برگرفته از نام این سازمان و اهدافش بود. این فیلم نخستین فیلم رزمی ایران است که لوکیشن آن در عباس آباد بهشهر گرفته شد و خیلی از بچه‌های رزمی کار بهشهری در آن به بازی گرفته شدند.

به صدا و سیما ارائه دادیم و منتظر نتیجه آنها برای اکران هستیم.

فارس: فکر نمی‌کنید مدت پاسخگویی آنها خیلی زیاد شده و می‌توانید بگویید چرا اکنون که بیش از یک سال از تهیه آن می‌گذرد، هنوز اجازه اکران داده نشده است.

جعفری: یکی از دلایل اکران نشدن فیلم اژدهای سرخ این است که از بازیگران چهره و سرشناس استفاده نکردیم. همه در نقش واقعی خود وارد شدند یعنی بدلکار نداشتیم. دنبال کار جدید و نو بودیم.

از کارگردان کم سن و سال استفاده شد. به هر حال انتظار داشتیم بیشتر حمایت کنند. البته به نوعی باید گفت؛ فعلاً روابط بیشتر از ضوابط بر سینمای ما حاکم است.

فارس: آیا غیر از اژدهای سرخ برنامه‌های سینمایی دیگری هم دارید؟ آیا امیدی به سینمای رزمی در ایران وجود دارد؟

جعفری: بله، فیلم دیگری را در دست ساخت داریم که محصول مشترک ایران و گرجستان است با نام اصفهان- باتومی. همچنین پروژه رزمی "پدر قهرمان من" به سفارش سیما فیلم را در دست تهیه داریم و من به‌عنوان بازیگر و جانشین تهیه‌کننده و مشاور صحنه‌های رزمی هستم.

باید بگویم سینمای رزمی را حتماً در ایران به‌عنوان یکی از شاخه‌های رزمی فعال می‌کنیم چونکه علاقمندان زیادی دارد و در تله فیلم اژدهای سرخ به اهمیت این موضوع پی بردیم.

جای سینمای رزمی در ایران با وجود سرمایه‌های خوب که علاقمندان به رشته‌های رزمی هستند، خالی است. ما حتماً می‌توانیم با حمایت مسئولان، فیلم‌های رزمی در حدّ فیلم‌های خارجی بسازیم.

فارس: کتاب "زبان چینی در ووشو" هم یکی از تحولات جدیدی بود که شما در هنر رزمی ووشو آفریدید، درباره این کتاب هم توضیحاتی بفرمایید.

جعفری: چون که ما همیشه واردکننده کتاب چینی در ووشو بودیم، به این فکر افتادم کتابی را تهیه کنم تا ووشوکاران ما بتوانند به راحتی از آن استفاده کنند. بنابراین با همکاری دکتر چیو شونه چین و پروفسور لی ده شیانگ کتابی را به فارسی با ترجمه چینی در 300 صفحه تالیف کردیم.

این کتاب حاوی آموزش زبان چینی، مکالمه بین استاد و شاگرد و اصطلاحات فنی در 61 درس همراه با تصاویر است و به پیوست آن یک سی دی دروس هم در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

کار ترجمه آن را لو لای آن انجام داد. نخستین چاپ این کتاب در پاییز 90 با تیراژ 5 هزار نسخه انجام شد.

فارس: بهترین سن برای یادگیری ووشو، چه سنی است؟

جعفری: بهترین سن برای شروع این رشته 5 تا 6 سالگی است چون قابلیت‌های یادگیری در کودک به‌وجود می‌آید. برای آموختن ووشوی عمومی از هر سنی می‌شود شروع کرد اما برای قهرمانی باید از سنین کم شروع شود.

فارس: برخی‌ها فکر می‌کنند فرزندان پر سر و صدا و شلوغ خود را به رشته‌های رزمی بفرستند بهتر است تا به این طریق انرژی آنها تخلیه شود، نظر شما چیست؟

جعفری: درست است، ورزش می‌تواند انرژی و هیجانات روحی و جسمی افراد را کنترل کند اما برخلاف تصور عامه، ورزش‌های رزمی اصلاً خشن نیستند و افرادی که در رشته‌های رزمی کار می‌کنند، افرادی منضبط و آرام هستند.

یعنی در عین داشتن توان روحی و جسمی بالا انسان‌هایی دارای روح لطیف هستند. هنرهای رزمی باعث می‌شود که ورزشکاران آن انسان‌هایی با اراده، مقاوم و مستقل باشند و از خودشان دفاع کنند.

اکنون در دنیا از ووشو در بخش‌های درمانی استفاده می‌کنند و ما باید سعی کنیم به اثرات زیاد روحی و جسمی آن آشنا باشیم و آن را گسترش دهیم.

فارس: جایگاه فعلی ایران در ووشوی جهان کجاست و آینده این رشته ورزشی را در کشورمان چگونه می‌بینید.

جعفری: ووشو در ایران جایگاه قابل قبولی پیدا کرده است. ما رقیب چین هستیم و پا به پای آن کار می‌کنیم و حتماً آینده درخشانی خواهیم داشت چون علاقمندان خوبی داریم.

خیلی‌ها در سال‌های 61 -62 آمدند کار کردند اما خیلی واضح نبود. آنهایی که زحمت اصلی را برای ووشو کشیدند فراموش شدند. به علت اینکه مدیریت جدید با این رشته آشنایی ندارد و کسانی که دور و بر خودشان هستند را برای هدایت تیم‌ها و آموزش می‌آورند.

پیشکسوت‌ها یا از دور خارج شده یا دیگر چندان مورد توجه نیستند و عده‌ای خاص و با استفاده از روابط روی کار می‌آیند.

فارس: ظاهراً افرادی مانند شما را در خارج از کشور بیشتر می‌شناسند بویژه مدعیان این رشته که به خوبی به اهمیت کار شما واقف هستند، رابطه شما با آن سوی مرزها چگونه است. آیا پیشنهاد جدیدی هم برای مربیگری دارید.

جعفری: به هر حال ما هم در ایران دوستان بسیار خوبی داریم. دلگرمی من به شاگردان، دوستان، مربیان و اساتیدم است و به بچه‌های ایرانی که با شوق و اشتیاق به ورزش‌های رزمی می‌پردازند بویژه بچه‌های خوب شهرستان بهشهر و دوستان و آشنایم که برای من پشتوانه بوده و هستند. همین که بیش از دو هزار شاگرد را در ایران و کشورهای همسایه تعلیم دادم می‌رساند که رابطه خوبی با ایران و آن سوی مرزها داریم.

ارتباط من با سازمان‌های مختلف و کشورهای همسایه فوق العاده خوب است. اخیراً مسابقات هنرهای رزمی در ترکیه بوده و آنها به من پیشنهاد دادند که به عنوان مسئول ووشو کنفدراسیون جهانی هنرهای رزمی فعالیت کنم و من هم پذیرفتم.

فارس: معمولاً ورزشکاران آرزوهای قشنگ و دست یافتنی دارند. آرزوی شما چیست.

جعفری: یکی از اهداف من، پیش بردن سینمای رزمی کشور است. در بحث ورزشی هم با کمک دوستان داریم کار می‌کنیم و امیدواریم فدراسیون ووشو هم حمایت کند تا به سبک خودمان کار کنیم. سبکی به نام "شی یانگ شینگ چو آن "که خیلی زحمت کشیدیم و به کشورمان آوردیم و می‌توانیم آن را توسعه دهیم.